!['Ισως Αύριο](https://www.fifo.gr/wp-content/uploads/2011/03/in-a-better-world.png)
17 Mar “Ίσως, Αύριο” Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας, απο την Odeon
Ίσως, Αύριο
In A Better World
ΟΣΚΑΡ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
Η γνωστή Δανή σκηνοθέτιδα Σουσάνε Μπίερ (“Μετά το Γάμο”- υποψήφια για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας) παρουσιάζει ένα δυνατό δράμα, σε σενάριο του βραβευμένου με Όσκαρ Άντερς Τόμας Τζένσεν και με πρωταγωνιστή τον Ούλριχ Τόμσεν (“Centurion”).
Η ταινία διαδραματίζεται σε ένα στρατόπεδο προσφύγων στην Αφρική, αλλά και σε μια επαρχιακή πόλη της Δανίας, όπου κυριαρχεί η ανιαρή καθημερινότητα. Οι ζωές δύο οικογενειών διασταυρώνονται και μια ασυνήθιστη, αλλά και ριψοκίνδυνη φιλία ανθίζει. Όμως η μοναξιά, η θλίψη και οι αδυναμίες παραμονεύουν. Πολύ σύντομα, η φιλία αυτή μετατρέπεται σε μια επικίνδυνη συμμαχία και σε μια αμείλικτη καταδίωξη, όπου οι ζωές όλων κινδυνεύουν.
Η Σκηνοθέτιδα
Η Σουσάνε Μπίερ γεννήθηκε το 1960 στην Κοπεγχάγη της Δανίας. Σπούδασε τέχνες στο εβραϊκό πανεπιστήμιο της Ιερουσαλήμ και αρχιτεκτονική στην Ένωση Αρχιτεκτόνων στο Λονδίνο. Το 1987 αποφοίτησε από τη Σχολή Κινηματογράφου της Δανίας. Είναι πλέον μια από τις πιο διακεκριμένες σκηνοθέτιδες της Δανίας. Η ταινία της “The One and Only” του 1999 θεωρείται μια από τις πιο δημοφιλείς ταινίες του δανέζικου κινηματογράφου. Η ταινία “Brothers” του 2004 απέσπασε το βραβείο κοινού στο φεστιβάλ του Σάντανς και άλλα βραβεία στο φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν.
Για το φιλμ “Μετά το Γάμο”, η Μπίερ απέσπασε υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας. Το 2007 σκηνοθέτησε την ταινία “Things We Lost in the Fire” με πρωταγωνιστές τους Χάλι Μπέρι και Μπενίσιο Ντελ Τόρο.
Οι Πρωταγωνιστές
ΟΥΛΡΙΧ ΤΟΜΣΕΝ: Ο Δανός ηθοποιός είναι περισσότερο γνωστός από το φιλμ “Οικογενειακή Γιορτή” (“Festen”) του Τόμας Βίντεμπεργκ και το “Brothers” της Σουσάνε Μπίερ. Επίσης, έχει εμφανιστεί στις ταινίες “Η Κληρονομιά”, “Το Βασίλειο των Ουρανών”, “Ο Κόσμος δεν Είναι Αρκετός”, “Bella Martha”, “Οι Μνήμες του Νερού”, “Γλυκά Σκότωσέ Με”, “Election Night”, “Flickering Lights”, “Adam’s Apples”, “Hitman: Εκτελεστής 47”, “Reservations”, “Διχασμένη”, “The International”, “Duplicity”, “Μαρτυριάρα Καρδιά”, “Σιωπηλός Εχθρός”, “Season of the Witch”. Προσεχώς θα εμφανιστεί στην ταινία “The Thing”.
ΜΙΚΑΕΛ ΠΕΡΣΜΠΡΑΝΤ: Γεννήθηκε το 1963 στη Σουηδία. Το ενδιαφέρον του για την υποκριτική ξεκίνησε όταν δούλεψε ως κομπάρσος στο θεατρικό “Βασιλιάς Ληρ” του Σέξπιρ, σε σκηνοθεσία του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν. Αφού γνώρισε τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Στιγκ Λάρσον, πήρε μέρος στην τηλεοπτική σειρά “Nigger” το 1990. Στον κινηματογράφο έχει πάρει μέρος στις ταινίες “9 Millimeter”, “Gossip”, “Tre Solar”, “One Way”, “Gangster”, κ.ά. Προσεχώς θα εμφανιστεί στις ταινίες “The Hobbit: Part 1” και “The Hobbit: Part 2” σε σκηνοθεσία του Πίτερ Τζάκσον.
Η Ιστορία
Ο Αντόν είναι ένας γιατρός που μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα στο σπίτι του σε μια ειδυλλιακή πόλη της Δανίας και στη δουλειά του σε ένα αφρικανικό στρατόπεδο προσφύγων. Σε αυτούς τους δύο πολύ διαφορετικούς κόσμους, αυτός και η οικογένειά του έρχονται αντιμέτωποι με διαμάχες, που τους οδηγούν σε δύσκολες αποφάσεις, αμφιταλαντευόμενοι ανάμεσα στην εκδίκηση και τη συγχώρεση.
Ο Αντόν και η γυναίκα του Μαριάν, που έχουν δύο γιους, βρίσκονται σε διάσταση και μάχονται με την πιθανότητα του διαζυγίου. Ο μεγαλύτερος, 10χρονος γιος τους, Ελίας, δέχεται επίθεση στο σχολείο του και τον υπερασπίζεται ο Κριστιάν, ένα νέο παιδί που έχει μόλις μετακομίσει από το Λονδίνο με τον πατέρα του, Κλάους. Η μητέρα του Κριστιάν έχει χάσει πρόσφατα τη μάχη με τον καρκίνο και ο ίδιος είναι βαθιά στεναχωρημένος από το γεγονός.
Ο Ελίας και ο Κριστιάν σύντομα δημιουργούν μια ισχυρή φιλία, όταν όμως ο Κριστιάν εμπλέκει τον Ελίας σε μια επικίνδυνη πράξη εκδίκησης με πιθανές τραγικές συνέπειες, η φιλία τους δοκιμάζεται και οι ζωές τους τίθενται σε κίνδυνο. Εν τέλει, οι ίδιοι οι γονείς τους απομένουν να τους βοηθήσουν να συμβιβαστούν με την πολυπλοκότητα των ανθρώπινων συναισθημάτων, τον πόνο και τη δυστυχία.
Σκηνοθετικό Σημείωμα
Για μένα, και μόνο το γεγονός ότι παρακολούθησα από κοντά τη βραδιά των Όσκαρ με έκανε να νιώσω σαν πριγκίπισσα για μια νύχτα. Δεν νομίζω ότι συνειδητοποιεί κανείς πόσο σημαντικό είναι για μια χώρα όπως η Δανία να είναι υποψήφια για Όσκαρ. Είναι πραγματικά πολύ σπουδαίο. Επομένως αυτό είναι μια πολύ μεγάλη ευθύνη, αλλά και πολύ διαφορετικό από τις άλλες κατηγορίες υποψηφιοτήτων στα Όσκαρ, που δεν έχουν να κάνουν με το στοιχείο της εθνικής υπερηφάνειας. Είναι ένα είδος λύτρωσης για το γεγονός ότι μπορούμε να διηγούμαστε ιστορίες που ενδιαφέρουν πραγματικά τον κόσμο. Το ότι έχω κερδίσει πλέον το Όσκαρ σημαίνει πολλά για την ταινία μου. Είναι ένα επισφράγισμα της ποιότητας για μια ταινία που είναι από τη Δανία, που είναι σχεδόν άγνωστη και τώρα πια έχει ξαφνικά ακουστεί παντού με έναν διαφορετικό τρόπο.
Είναι η πέμπτη ταινία στην οποία συνεργάζομαι με τον σεναριογράφο Άντερς Τόμας Τζένσεν, και παρά τα σοβαρά θέματα των ταινιών μας, οι συνεργασίες μας είναι πάντα πολύ ευχάριστες. Πρόκειται για τη χημεία που έχεις με κάποιους ανθρώπους και σκηνοθέτες. Είναι αστείο- όταν πρωτογνωριστήκαμε, σχεδιάζαμε να κάνουμε μια κωμωδία, και τελικά το προσπαθούμε εδώ και 10 χρόνια. Πάντοτε ξεκινάμε λέγοντας “Ας κάνουμε κωμωδία”, αλλά τελικά καταλήγει σε κάτι σοβαρό.
Το φιλμ αυτό εξερευνά τα όρια που θέτουμε στην προσπάθειά μας να ελέγξουμε την κοινωνία αλλά και τις προσωπικές μας ζωές. Θέτει το ερώτημα αν η δική μας “εξελιγμένη” κουλτούρα είναι το μοντέλο για έναν καλύτερο κόσμο ή αν η ίδια “αταξία” που υπάρχει στην ανομία ελλοχεύει κάτω από την επιφάνεια του πολιτισμού μας. Έχουμε πάθει ανοσία στο χάος ή μήπως άθελά μας έχουμε χάσει κάθε έννοια της τάξης στη ζωή μας; Δεν είναι μια πολιτική ταινία: έχει να κάνει με την ηθική, τις βασικές ανθρώπινες αξίες. Ήθελα να εξερευνήσω τις σχέσεις ανάμεσα στους γονείς και στα παιδιά και το εύθραυστο της ειδυλλιακής κοινωνίας της Δανίας. Είναι τόσο εύκολο τα πράγματα να ξεφύγουν από τον έλεγχο, η βία να ξεσπάσει ξαφνικά, και είναι τόσο δύσκολο για τους ανθρώπους να ενεργούν ως αξιοπρεπή ανθρώπινα όντα κάποιες φορές. Ήθελα να εξερευνήσω όλα αυτά τα “σκοτεινά” θέματα. Ακριβώς επειδή ένα από τα θέματα του φιλμ έχει να κάνει με το εύθραυστο μιας ιδεαλιστικής κοινωνίας, ήταν αρκετά σημαντικό για μένα όλες οι τοποθεσίες των γυρισμάτων να είναι πολύ ωραίες οπτικά. Ο κόσμος μου δεν είναι απλά η Κοπεγχάγη. Είναι κάτι μεγαλύτερης έκτασης από αυτό. Θέλαμε να διηγηθούμε μια ιστορία που θα ενδιέφερε πραγματικά τον κόσμο, ακόμη κι αν έχουμε μόνο 5 εκατομμύρια ανθρώπους που μιλούν τη γλώσσα μας εδώ στη Δανία.
Σουσάνε Μπίερ
Οι βραβεύσεις
Η ταινία πριν την αμερικάνικη καταξίωσή της (Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας) βραβεύτηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ της Ρώμης με το Μεγάλο Βραβείο της Κριτικής Επιτροπής και το Βραβείο Κοινού.
Σκηνοθεσία Σουσάνε Μπίερ
Σενάριο Άντερς Τόμας Τζένσεν
Παραγωγή Σίσσε Γκράουμ Γέργκενσεν
Ηθοποιοί Ούλριχ Τόμσεν
Μίκαελ Πέρσμπραντ
Τρίνε Ντιρχόλμ
Μοντάζ Περνίλε Μπεχ Κρίστενσεν
Μόρτεν Έγκχολμ
Φωτογραφία Μόρτεν Σέμποργκ
Σκηνικά Πίτερ Γκραντ
Μουσική Γιόχαν Σόντερκβιστ
Διάρκεια 119′
Official Site http://http://www.sonyclassics.com/inabetterworld/
Μια ταινία της Rosebud
Διανομή Odeon
- «‘Ίσως αύριο» σκηνή από την ταινία
- «‘Ίσως αύριο» σκηνή από την ταινία
- ‘Ισως Αύριο
No Comments